Podcast (mens-in-wording): Play in new window | Download
Subscribe: Apple Podcasts | Spotify | Email | RSS | More
Waarom ‘opladen’ niet werkt
Je bent een paar weken weggeweest. De bergen in, naar de zee, of gewoon luieren in de tuin. Er was ruimte, er was gezamenlijkheid en de druk was even van de ketel. En dan stap je op maandagochtend je werk weer in, en voor het weekend is aangebroken voelt het alsof je nooit weg bent geweest. Je hersteltijd is verdampt en de oude stress zit weer volledig in je lijf.
Hoe kan dat? En hoe neem je die diepe rust nou wél mee het normale leven in?
In aflevering 10 van de podcast Mens in Wording ontleden traumatherapeut Susan McLean-Pont en huisarts Karen Smets de ‘vakantie-gevoel-paradox’.
Verdoven vs. De Parasympathische Staat
Huisarts Karen Smets legt uit wat er op medisch en neurologisch niveau gebeurt: ons dagelijks leven draait op de sympathische staat (de actie- en overlevingsstand). Het is onze standaardinstelling geworden. Wanneer we op vakantie gaan, willen we die actiestand even niet meer voelen.
Maar in plaats van dat we écht afzakken naar de parasympathische staat (de diepe herstel- en ruststand waarin ons zenuwstelsel zich veilig voelt), gaan we de overlevingsstand vaak verdoven. We drinken meer alcohol, we eten anders, we gaan laat naar bed en we vullen onze dagen met uitstapjes. Het voelt als ontspanning, maar je zenuwstelsel leert niet hoe het in het dagelijks leven in de ruststand kan blijven.
Zodra je weer thuis bent en de maatschappij aan je trekt—de hectiek op het werk, de mailtjes, de bladblazers in de straat—schiet je brein binnen één seconde terug in het oude, vertrouwde overlevingspatroon.
Het ritme van het zeilschip
Suze Maclaine Pont gebruikt de metafoor van het zeilen op zee. Op een zeilschip stuur je niet op de waan van de dag, maar leef je volgens een strak, vast ritme: de wachtloop. Vier uur op, acht uur af. Er moeten een aantal basisdingen telkens weer gebeuren (brood bakken, het schip onderhouden, bidden/mediteren, maaltijden) om het schip te laten varen.
In onze westerse maatschappij hebben we de logica omdraait: we denken dat rust het gevolg is van heel hard werken (“Als ik al mijn werk af heb, verdien ik rust”).
Op een gezond schip (en in een gezond leven) is het precies andersom: het vaste ritme van rust, maaltijden en bezinning is de absolute voorwaarde. Pas vanuit die basis ontstaat er ruimte voor efficiëntie, werk en creativiteit.
3 Praktische inzichten voor je terugkeer naar werk:
- Geef jezelf de ruimte om ‘in te slingeren’: Verwacht niet dat je op dag één na je vakantie op volle toeren draait. Geef jezelf een week de tijd om te acclimatiseren en noem het ‘inslingeren’. Maak een praatje met collega’s en bouw het tempo rustig op.
- Neem ‘5 minuten vakantie’: Wacht niet tot de volgende zomer om op te laden. Neem gedurende je werkdag kleine micro-pauzes. Wandel een kerk of museum binnen voor 5 minuten, of kijk 1 minuut lang naar de wind die door de bomen ruist.
- Zoek de verbinding: Je kunt die diepe rust (‘de Goddelijke Draad’) niet in je eentje vasthouden in een maatschappij die doordraait. Zoek collega’s, vrienden en gelijkgestemden op met wie je écht van mens tot mens kunt verbinden, zonder dat je je hoeft te verdedigen.
Wil je dit ritme in je eigen leven verankeren?
- Beluister de podcast: Beluister aflevering 10 van Mens in Wording op Spotify of Apple Podcasts.
- Kom naar het Symposium (25 september): Ontmoet Suze, Karen en gastspreker Binu Singh op ons landelijke symposium ‘Het Onvoltooide Mens Zijn’ net over de grens bij Breda/Antwerpen. Ontdek hoe je dit zenuwstelselritme samen met anderen kunt trainen. Klik hier voor meer informatie en tickets