We willen allemaal zo graag een schone lei: het leven op pauze zetten, alle fouten uitwissen en met een schone lei opnieuw beginnen. Maar wat als ‘opnieuw beginnen’ niet gaat over afkopen, schuldgevoel of ‘alles goed doen’, maar over het herstellen van je verbond met de Bron?

In deze aflevering (opgenomen op Yom Kippur) bespreken Suze en Jelbert de fysiologische en existentiële betekenis van verzoening, vasten en de diepe herstelkracht van Jesaja 58.

Waarom negeren we de kleine ingevingen in ons dagelijks leven (zoals een vriend bellen of afval opruimen) terwijl we wachten tot we ‘groots en meeslepend’ mogen zijn? Een gesprek over de moed om je licht te laten schijnen, het overstijgen van schaamte en de vraag: hoe ben jij een herbouwer van verwoeste muren in de zorg en het leven?

Yom Kippur: Waarom een schone lei niet gaat over ‘alles goedmaken’

Ik weet niet hoe dat voor jou is, maar ik heb mijn hele leven al een diep verlangen gehad naar een ‘schone lei’. Gewoon… even het hele leven op pauze zetten. Een grote reset-knop indrukken, alle fouten, misstappen en onhandigheden uitwissen en blanco opnieuw beginnen.

Ik ben in mijn leven 14 keer verhuisd en 4 keer alles kwijtgeraakt. Ik weet dus uit ervaring dat je uiterlijk wel alles kunt veranderen en op een ‘schone plek’ kunt gaan zitten, maar dat je altijd mezelf weer gewoon meeneemt.

Vandaag is het Yom Kippur (Grote Verzoendag). En in de nieuwste aflevering van God vinden aan de keukentafel bespreken Jelbert en ik wat ‘opnieuw beginnen’ en ‘verzoening’ fysiologisch en menselijk werkelijk van ons vragen.

De valkuil van de kleine ingevingen

We denken zo vaak dat ‘opnieuw beginnen’ of ‘je roeping volgen’ vraagt om een reusachtig, groots gebaar. We wachten tot we ‘de visie’ helemaal helder hebben, tot het perfecte moment daar is, of tot we de moed hebben verzameld om dat ene spannende boek uit te geven.

Maar verzoening en de Goddelijke Draad volgen beginnen in het minuscule.

Vanmorgen merkte ik het zelf weer. Ik liep op straat en kreeg de subtiele ingeving om een plastic flesje op te rapen en in de prullenbak te gooien. En mijn hoofd verzon meteen een verhaal: “Ja maar Suze, je hebt haast, je moet door, er ligt al zoveel plastic.”

Als ik die simpele, kleine ingevingen van de Bron al negeer uit haast of comfort, hoe verwacht ik dan de moed te hebben om ‘ja’ te zeggen (Hineni) tegen de hele grote dingen die spanning oproepen?

Jesaja 58: Niet dweilen, maar herbouwen

In de podcast bespreken we Jesaja 58. Een tekst waarin de profeet keihard uithaalt naar mensen die ‘vroom en strak’ zitten te vasten (of hun rituelen keurig afvinken), terwijl ze ondertussen hun werknemers afbeulen en in de spreekkamer hun eigen ego overeind proberen te houden.

God zegt daar: “Denk je dat dit het vasten is dat ik verkies? Het buigen van je hoofd als een riet?”

Nee. Het echte vasten — de echte reset van je zenuwstelsel — is:

  • Keten van onrecht en schaamte losmaken.
  • Je brood delen en ruimte maken voor de ander.
  • Je niet langer verstoppen achter een muur van ‘ik doe het toch prima?’

Wanneer we dat doen, zegt Jesaja, word je een “hersteller van muren, een herbouwer van straten”.

Jouw schaamte laten verbleken

Als therapeuten en artsen proberen we vaak vanuit schaamte en bewijsdrang onze ‘goedheid’ aan te tonen. We willen dat de ander ons bevestigt. Maar schaamte verdwijnt niet door je best te doen of door te ‘presteren’.

Schaamte verbleekt pas wanneer je jezelf laat zien door de ogen van een onvoorwaardelijke Bron. Wanneer je leert dat jouw waarde niet afhangt van of je ‘alles goed hebt gedaan’, maar van je bereidheid om onverdedigd aanwezig te zijn in deze wereld.

Stel jezelf vandaag eens deze vraag: Welke kleine ingeving negeer jij vandaag, omdat je wacht op de ‘grote doorbraak’?

👉 Luister hier naar Aflevering 23 op Spotify of je favoriete podcast-app

Alle liefs,

Suze

P.S. Aanstaande vrijdag is het zover: het Trauma Symposium ‘Het Onvoltooide Mens-zijn’ in het WItte Kerkje Terheijden! Ikspreek daar, met een aantal hele bijzondere sprekers, maar ook met Jelbert, over wat mens-zijn van ons vraagt. We sluiten de deuren van het hoofd en stappen samen in de belichaamde ervaring van wat ‘herbouwer van muren’ zijn werkelijk betekent. De allerlaatste kaarten zijn nu live. Klik hier om jouw ticket te reserveren (inclusief het gesigneerde boek)